Beeldhouwer en landschapsarchitect Frans de Wit (Leiden, 1942 – aldaar, 2004) studeerde van 1960 tot 1965 aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag en maakte deel uit van de zogenaamde Haagse School. Met rudimentaire beeldtaal formuleert hij een universeel verhaal van alle tijden en culturen, van mens en natuur. Zijn monumentale sculpturen – in Spaarnwoude en in Prins Alexander – zijn functioneel, beeldend en narratief.