De Nederlandse beeldhouwer en schilder Hans Ittmann (Waalwijk, 1914 – Amsterdam, 1972) studeerde beeldhouwkunst tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zijn leermeester was Cephas Stauthamer. Na de oorlog bestudeerde hij de internationale nieuwe ontwikkelingen. Hij reisde af naar Parijs en werkte een jaar in het atelier van Zadkine – precies in de periode waarin Zadkine zijn modellen voor De verwoeste stad ontwierp. Ittmann maakte het deformeren van menselijke vormen tot de kern van zijn werk.  Hij had een goed oog voor de avant-gardes waarvan hij kenmerken incorporeerde in zijn eigen stijl, maar had daarbij soms moeite om een echt eigen beeldtaal te ontwikkelen.