Jeroen Jongeleen (Apeldoorn, 1966) is een avontuurlijke kunstenaar, die op zijn verkenningen van het stedelijk landschap telkens op zoek gaat naar onverwachte wegen. Zijn werken zijn als ‘sporen’ die het midden houden tussen activisme en interventie-kunst, sterk beïnvloed door de kunststromingen van de avant-garde uit de 20e eeuw. Als een hedendaags lid van de ‘Situationist International’ spreekt Jongeleen met zijn handen, al rennend en klimmend zijn sporen achterlatend. Hij brengt een ode aan de ruwe kanten van het stedelijke leven. In het verleden liet hij opstandig plastic boodschappentassen achter op gebouwen in de stad, als een “triomf van de wind op de hoogbouw”. Zijn – minder-blije – smiley’s geven de passant een knipoog vanuit weer een andere gemoedstoestand. Vanuit zijn liefde voor het olifantenpaadje rende hij eindeloos zijn eigen groeven in het gras. Ook verplaatste hij kunstwerken uit de wederopbouw om ze van de sloophamer te redden. Je moet zijn sporen zien te vinden, maar ontdek je zijn taal eenmaal dan toont ook de stad zich van een andere kant. Jongeleen woont en werkt in Rotterdam en Parijs.