Karel Appel (Amsterdam, 1921 – Zürich, 2006) volgde van 1942 tot 1944 schilderlessen aan de Rijksacademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Het eerste naoorlogse werk van Karel Appel was experimenteel, maar nog geïnspireerd door de moderne klassieken. Een bezoek aan Parijs in 1947 bracht een ommekeer; Appel ondervond invloed van Jean Dubuffet, primitieve kunst en het surrealisme. Hij meende dat kunst de menselijke geest zou bevrijden. Als medeoprichter van CoBrA ontwikkelde hij een expressieve vorm van schilderen en werd hij één van de bekendste Nederlandse schilders, met een belangrijke plek in de kunstgeschiedenis. Nadien maakte hij beschilderde houten reliëfs en vrijstaande beelden, keramiek en voerde hij monumentale opdrachten uit.