Luigi de Lerma (Reggio, Italië, 1907 – Utrecht, 1965) studeerde majolicatechniek aan het vermaarde Istituto della Ceramica in Faenza en werkte daarna als decorateur bij pottenbakkerijen. In 1928 kreeg hij opdracht om de verwaarloosde keramische industrie op het destijds Italiaanse eiland Rhodos te revitaliseren als mededirecteur, waar hij met een Nederlandse jonkvrouwe trouwde. In 1935 vestigden zij zich in Groenekan, bij Utrecht, waar ze samen een keramisch oeuvre gingen maken. Ze werkten in opdracht in heel Nederland. Na haar overlijden in 1961 stopte hij met keramiek en ging schilderen. Hij bleef decoratieve monumentale kunst aan gebouwen maken, met ornamenten herinnerend aan Italiaanse volkskunst, veel zeilschepen, vissen, bloemranken.