De Schotse kunstenaar Susan Philipsz (Glasgow, 1965) gebruikt al meer dan twintig jaar geluid en muziek in haar werk voor de openbare ruimte en in kunstcentra. In haar werk, waarvoor ze in 2010 de Turner Prize won, houdt ze zich bezig met het opnieuw arrangeren en interpreteren van bestaande composities of muziekstukken op basis van eigenschappen van de gebruikte locatie. Philipsz onderzoekt de ruimtelijke kwaliteiten van het geluid en diens emotionele en cognitieve dimensies. Haar recente werk draait vaak om existentialistische thema’s als trauma en verdriet. Susan Philipsz exposeerde in talloze musea en kunstcentra in Europa en Noord-Amerika. Ze realiseerde verschillende projecten in de openbare ruimte, waaronder op Governor’s Island, New York. Philipsz’ werk is opgenomen in verschillende grote kunstcollecties, waaronder die van het Solomon R. Guggenheim Museum in New York, The Tate in London en Museum Ludwig in Keulen. Haar werk wordt vertegenwoordigd door galerie Ellen de Bruijne (Amsterdam) en Tanya Bonakdar Gallery (New York).