Speech uitgesproken door wethouder Joan Nunnely (Cultuur, samenleven en taal) tijdens de lancering van de serie audioverhalen BuitenBeeld op vrijdag 18 september 2026.
Beste mensen,
Als je door Rotterdam loopt of fietst, dan kom je kunst gewoon onderweg tegen. Op weg naar je werk, tijdens het boodschappen doen of als je door je buurt wandelt. En soms loop je er jarenlang langs zonder te weten welk verhaal erachter zit.
De serie BuitenBeeld maakt ons nieuwsgierig naar die verhalen. Vier vrouwelijke kunstenaars vertellen over hun werk, samen met mensen voor wie die beelden iets betekenen.
Dat verdient aandacht. Want wie krijgt een plek in onze openbare ruimte? Welke mensen herdenken we? En wie maakt de beelden? Vrouwen zijn daarin nog te weinig zichtbaar, als onderwerp én als kunstenaar.
Vandaag staan we bij de motor van Maria Roosen, een monument voor de Rotterdamse schrijver Anna Blaman. Zij schreef openlijk over lesbische liefde en gaf ruimte aan ervaringen die in haar tijd weinig werden uitgesproken. Hier heeft haar verhaal een plek in de stad.
Een kunstwerk kan voor iedereen iets anders betekenen. Het kan een herinnering oproepen, herkenning bieden of een gesprek op gang brengen. Tijdens het maken van BuitenBeeld werd gelachen en werden ook tranen gelaten. Dat laat zien hoe persoonlijk de band met een kunstwerk kan zijn.
Als wethouder Cultuur en Samenleven vind ik het belangrijk dat Rotterdammers hun verhalen terug kunnen vinden in de stad. En dat we via kunst ook kennismaken met de ervaringen van anderen.
Dank aan BKOR, programma van CBK Rotterdam, de kunstenaars en de makers van BuitenBeeld voor deze serie.
Ik hoop dat we straks met andere ogen naar deze motor kijken. En dat we bij een volgend kunstwerk even stilstaan: wie heeft dit gemaakt? Wat vertelt het mij? En wiens verhaal zou ik hier ook willen zien?
Ik ben heel erg benieuwd naar de verhalen!
