Het beeldenterras aan de Westersingel

Siebe Thissen 19.02.2021
foto Jannes Linders

Filantropen en verzamelaars

Verzamelaars, museumdirecteuren en filantropen hebben een belangrijke rol gespeeld in het verwerven van beelden voor de stad. Die ontwikkeling zie je zeker terug op het beeldenterras aan de Westersingel. Zo is Afscheid van Umberto Mastroianni een bruikleen van de Nederlandse Spoorwegen en werd de Liggende figuur van Fritz Wotruba in 1971 geschonken door de Bank voor Handel en Scheepvaart. Deze bank was eigendom van de familie Thyssen-Bornemisza die ook de Nieuwe Delftse Poort van Cor Kraat financierde. Met De vlecht, een schenking van de stichting Droom en Daad, wordt deze Rotterdamse traditie voortgezet. Op 8 maart wordt De vlecht onthuld door wethouder Said Kasmi.

 

Visitekaartje 20 jaar!

Het beeldenterras op de Westersingel bestaat dit jaar 20 jaar. In het kader van Rotterdam Culturele Hoofdstad 2001 werd de oude kade getransformeerd in een fraaie, verdiepte en 175 meter lange wandelpromenade langs het water. De kade werd gerevitaliseerd, de verlichting verbeterd en het terras voorzien van blauwgrijze sokkels waardoor een museale buitenzaal werd gecreëerd. CBK Rotterdam en de diensten Stadsontwikkeling en Stadsbeheer hadden eendrachtig samengewerkt aan dit huzarenstukje in de binnenstad. De bezoeker die het Centraal Station verliet, werd nu langs een keur van internationaal vermaarde beeldhouwers geleid. Het beeldenterras was het visitekaartje van de Culturele Hoofdstad.

 

Kunstwerken met ambitie

Sinds 1945 had Rotterdam al een geweldige collectie kunstwerken opgebouwd. Uniek in Nederland en Europa. Maar de beelden stonden kriskras verspreid in de stad. Een beeldenroute langs het water was een lang gekoesterde wens. Zo toonde de stadsmanifestatie Rotterdam ’88 een ambitieuze beeldenroute van tijdelijke kunstwerken – ook langs de Westersingel. De tentoonstelling werd geopend door niemand minder dan minister-president Ruud Lubbers. Beelden in de stad Rotterdam, zoals de route heette, toonde werk van befaamde kunstenaars als Daniel Buren, Scott Burton, Günther Förg, Zaha Hadid en Aldo Rossi. In 1993 prees de bekende hoogleraar en dichter J.W. Oerlemans de Rotterdamse collectie kunstwerken, maar vond hij dat ‘grootsheid’ en ‘waardigheid’ in Rotterdam ontbraken. Alleen door sculpturen van formaat groepsgewijs te presenteren – het liefst langs het water – zou de stad recht kunnen doen aan het uitzonderlijke karakter van de beeldhouwwerken.

 

Het menselijk lichaam

Die wens kreeg eindelijk vorm in 2001. Er kwam een permanente opstelling op het terras aan de Westersingel. Het centrale thema in de beeldenreeks was ‘het menselijk lichaam’. Die keuze was niet zo verwonderlijk. Al in 1960 had het College van B&W de Commissie Stadsverfraaiing opgericht. Kunstkenners en verzamelaars als Gerrit van der Wal (directeur van De Bijenkorf en de KLM) en Piet Sanders (jurist en hoogleraar aan de EUR) adviseerden de stad welke internationale werken aan te kopen. Zij kozen ‘het menselijk lichaam’ als thema en kochten unieke beelden als L’homme qui marche van Auguste Rodin en La grande musicienne van Henri Laurens, vandaag te zien op het beeldenterras aan de Westersingel. Ook nieuwe aankopen, zoals in 2021 De vlecht van Kalliopi Lemos, hebben het lichaam als onderwerp.

 

Siebe Thissen, februari 2021

Gerelateerd kunstwerk

Afscheid (1957) Umberto Mastroianni
De vlecht (2021) Kalliopi Lemos
Formule B. (2001) Job Koelewijn
La grande musicienne (1938) Henri Laurens
l'Homme qui marche (1907) Auguste Rodin
Liggende figuur (1971) Fritz Wotruba
Moeder en kind (2001) Carel Visser
Zonder titel (1999) Joel Shapiro